دیلاق ِ پَتیاره !

احمقا ...

می دونی ؟ وختی نیستی حس ِ بدی دارم . مثه حس ِ کلافگی از تنگی جا . مثه حس ِ خفگی . وختی نیستی فکرم همه جا هست و هیچ جا نیست . همه چی تویی ! کاغذ تویی ، قلم تویی ، دست تویی ... حتی حرف حرف ِ هر کلمه هم تورو فریاد می زنه ! وختی نیستی نگاه کردن به خیابون ِ خیس ِ بارون و فرهاد گوش دادن و قهوه ی تلخ رو تا تــَه سر کشیدن و زار زدن ... آخ که می چسبه ! وختی نیستی - منتظرم . منتظرم که باشی.بیای.بمونی.نری ! وختی نیستی حس می کنم تنهام . حس ِ خوبی نیست . انگار که کرورها کرور" تنهایی" مثه دونه های بارونی که به شیشه می خورن ، ثانیه به ثانیه ی نبودنت ، فرق سرم رو نشونه می گیرن ... . وختی که نیستی ، حس می کنم نفسم بالا نمیاد . دوس دارم لباسامو پاره کنم بلکه خفه نشم . به همه چی چنگ می ندازم ولی با همه ی این حرفا ... باز هم تو نیستی !

نیستی ... نیستی که ببینی وختی نیستی - چه حس بدی دارم .

+ فراموش شده ایم .

با تشکر / امضا پگا

۱ - در همه حال می نویسن .

۲ - با اومدن کسی تو زندگیشون می نویسن .

.

من از دسته ی دومم . خب معلومه که چرا نوشتنم نمیاد !

(خودم تنهایی دسته بندی کردم که لااقل یه دسته ای باشه که من عضوش باشم ! )

 مورخ : ۲۵/۱۱/۸۸

خیلی دلم برای اینجا تنگ شده بود !

مورخ : ۵/۱۱/۸۸

که کردن !

آهی نیست

می نشینم لب جوی ...

.

+ http://dateinmarsh.blogfa.com/post-1114.aspx

+یه قالب خیلی خیلی ساده کی می تونه در راه خدا ؟؟؟؟! :(

خیلی مخلصیم :-*

باید ترس-ش از آمپول را پنهان می کرد ...

بیچاره .

[ البته اینم باید در نظر گرفت که زمان ِ مـــــــــــــا ، 5 هزار تمن 5 هـــــــــــــــــــــــــــــــزار تومان بود ]

که اگه هیچی هم باشن واقعا چیزی به نظر برسن .

چیزی که می خوام بگم یه زندگی ِ . یه زندگی رو نمی شه شرح داد . نگرانی ِ ، ترس ِ ، یه حس درونی که خیلی چیزا می گه ، خانواده-س ، درس ِ ، تویی ، کتابام ِ ، ایمانم ، چیزایی که بخوای و نخوای اتفاق می افته و همه ی اینا باس حل شه ... یه جوری ، یه روزی ، یه جایی به دست من .